Mijn dagelijkse leven en Corona – Blog 18

Naar de supermarkt gaan is nooit mijn favoriete bezigheid geweest. Maar nu zie ik er nog meer tegenop. Is dit het goede tijdstip? Zal het druk zijn? Hebben ze alles wat ik op mijn lijstje heb staan? Wat moeten we anders eten?

De rij buiten doet vermoeden dat daarbinnen echt iets heel leuks te doen is. De moeite van het wachten waard. Net alsof we in de rij staan voor de Efteling. Ik weet nu al dat ik van de koude kermis thuis zal komen. Op de stoeptegels zijn met krijt hartjes getekend. Waarschijnlijk om het leed te verzachten.

Binnen staan medewerkers met oranje vestjes. De ene deelt met verve een persoonlijk ontsmet winkelmandje uit. De ander is een soort verkeersregelaar. Ik krijg bij het poortje een halt teken. Van de andere kant komt een vrouw in een rolstoel aan. Als zij voorbij is wordt mij met een serieus wenkgebaar duidelijk gemaakt dat ik door kan.

Nu begint het echte werk. Voorkomen dat je binnen anderhalve meter in de buurt van een andere klant komt. Mijn zintuigen staan op scherp. Ik hoor, zie, voel, ruik en houd mijn omgeving goed in de gaten. Daar de sla. Nu! Er staat niemand bij. Versnellen. Oh iemand is mij voor, vertragen. Wachten. Ja, nu toeslaan. Sla in de mand, check! Op naar de paprika’s. Voorbij de groenten afdeling ben ik al zwaar overprikkeld.  

In de gangpaden wordt het nog intenser. Gangpad in, leeg. Check! Go! Snel afslaan er komt iemand aan. Wachten. Terug. Er nadert iemand van rechts. Wegwezen, naar links. Oeps bijna geraakt door een winkelwagentje. Nu achteruit! Opnieuw proberen. Het lijkt wel of ik in een live Packman spel ben beland!!

Voor de kassa staan lange rijen tot halverwege de winkel. Ik sluit achter een vrouw aan, die een tijdschrift staat te lezen. Na vijf minuten realiseer ik mij dat ze helemaal niet in de rij staat. Ik kan de contexten gewoon niet meer goed inschatten! Ik bedenk dat veel mensen met Autisme Spectrum Stoornis dit altijd, ook in tijden zonder Corona, zo zullen ervaren. Ik voel nog meer compassie voor deze mensen. Uitgeput kom ik thuis. Nu eerst maar handen wassen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.